Inhoud van het laatste nummer

 

IJsbaard of IJshaar                                                                                                                                                                        Herman Langen, Eygelshoven


Op 28 december 2018 wandelde ik met vrienden in de bossen rondom Meerssen, nabij uitspanning
de Nachtegaal en de Curfsgroeve. Aan de voet van de boshelling, in het nog beschaduwde
gedeelte, zagen wij iets wat ons nogal merkwaardig van structuur leek te zijn…
Op een dode tak, groeiden als het ware prachtige witte
“baardharen”. Ik herinnerde mij dat ik hiervan al eerder ergens
een foto had gezien. En de naam wist ik mij ook nog te
herinneren: IJsbaard,

Fort gevonden uit tijd van Karel de Grote bij Maastricht
Hary van Aken, Klimmen

 

Afgelopen november werd bij graafwerkzaamheden tussen
Maastricht en Lanaken een fort ontdekt uit de 8 e tot en met
de 10 de eeuw na Chr. . Het ligt in het Zouwdal, waar voor de
aanleg van het Albertkanaal een beek liep. De fundamenten
van het fort en het Zouwdal bevinden zich tussen Caberg,
Lanaken en Veldwezelt , onder de Belgisch/Nederlandse
grens. Een fort uit die periode is uniek in Nederland. Naast
een dubbele gracht vonden archeologen een aarden wal,
resten van een houten omheining, een poort en drie torens.
Verder stootte men op een Romeinse weg die vanuit Maastricht
in de richting van Bilzen liep.

Es de aert koas kalle

 

De Romeinse villa van Voerendaal (1)
Hary van Aken, Klimmen

 

Deskundigen gaan het complete verhaal over de Romeinse villa van Voerendaal onderzoeken en
bekend maken. Dit luxueuze Romeinse landbouwbedrijf geldt als de indrukwekkendste en grootste villa
van Nederland met o.a. een zuilengalerij in het voorfront van ca. 150 m. lengte.

2019 – 2020: 75 jaar bevrijding Limburg (5)

Oorlogsdagboeken
Hans Hermans, Heerlen

 

Er is nog veel onrust. Er is radiostilte. Kerkrade is nog niet bevrijd. Drama in Tuddern. Hier en daar wordt
het normale werk weer opgepakt. De eerste vrije krant: Het Limburgsch Dagblad verschijnt.

Natuurgebieden in onze omgeving (61)

Het Ravensbos

Olaf Op den Kamp, Morsbach

 

Het Ravensbos is een langgerekt hellingbos dat doorsneden wordt door allerlei bronbeekjes die samen de
Strabeek vormen.Deze ontspringt op het Plateau van Schimmert en mondt in het natuurgebied Ingendael in
de Geul. De beek heeft een sterk verdiepte ligging en stroomt door een smalle greppel door het bos. Het is een
gemengd bos met allerlei verschillende boomsoorten. Er groeien zowel loof- als naaldbomen. Bijzonder zijn twee
kwetsbare hellingveentjes in het bos. In het bos liggen ook twee kleine, kunstmatige meertjes. Het maximale
hoogteverschil tussen de dalbodem, waar de Strabeek stroomt, en de hoger gelegen hellingen bedraagt vijftig
meter. Dit betekent dat er voor de wandelaar pittige hoogteverschillen overwonnen moeten worden.

Natuurontwikkeling

Een dorpsgaard met bijenoase in Puth-Schinnen

Annemie en Peter Notten, Schinnen

 

In de media is de laatste jaren veel aandacht besteed aan zowel de moeilijke situatie van de
honingbij als aan de dramatische achteruitgang van insecten in het algemeen. De berichten over
dit thema worden steeds nadrukkelijker, waarbij zeer alarmerende cijfers worden gepresenteerd.
Het begrip bijensterfte is algemeen bekend. Limburg kent de hoogste bijensterfte in Nederland.
De oorzaken van de vermindering van het aantal insecten zijn niet eenduidig, maar achteruitgang
van de leefomgeving van de insecten, met name de sterke achteruitgang van de biodiversiteit,
wordt algemeen wel als een belangrijke oorzaak gezien. Ook het gebruik van insecticiden en
herbiciden in de landbouw en grootschalige agrarische monoculturen zijn bedreigend. Hoewel nog
steeds onvoldoende, worden er initiatieven ontwikkeld om het insectenleven te bevorderen. Deze
initiatieven leiden in ieder geval tot meer interesse bij de burger om bijen en andere insecten te
beschermen.

 

Workshop aanleg broedstoof voor het Vliegend Hert

Lei Amkreutz, Sint Geertruid.

 

Op uitnodiging van Natuurrijk Limburg Zuid heb ik deelgenomen aan een workshop over de aanleg van
broedstoven voor het Vliegend Hert. Deze uitnodiging had mijn zoon ontvangen omdat hij met een
weiland met hoogstam fruitbomen aan ANLB landschapsbeheer doet en dat bovendien doet in een
leefgebied van Het Vliegend Hert.

 

Voetspoor 312

Panoramawandeling vanuit Slenaken naar de Belgische Voerstreek

Harry Boelen, Maastricht

 

Deze grensoverschrijdende panoramawandeling voert u vanuit het Nederlandse Slenaken naar de
Belgische Voerstreek. We wandelen vanuit Slenaken eerst een stukje langs het riviertje de Gulp om
vervolgens uit het Gulpdal omhoog te klimmen om, via de buurtschap Schilberg, de oude
grensovergang bij De Plank te bereiken. We zijn dan in België en via het Veursbos en Roodebos dalen
we af naar Veurs, een van de mooiste buurtschappen van de Voerstreek. Via de buurtschap Krindaal
gaan we door het Broekbos omhoog terug naar de Planck om dan via Nurop terug te keren naar
Slenaken. De wandeling wordt gekenmerkt door zijn afwisselend karakter met in het bijzonder de vele
mooie uitzichten over Gulp- en Voerdal. De lengte van de wandeling is ca. 15 kilometer maar kan bij De
Plank ingekort worden tot ca. 7.5 kilometer.

Korte Tour 192

Narcissenpracht in het Hohnbachtal

Harry Boelen, Maastricht

 

Deze ca. 10 kilometer lange wandeling start in het Belgische plaatsje Kelmis – La Calamine. We parkeren
de auto op de kleine parkeerplaats aan de Lütticherstrasse ter hoogte van huisnummer 297 bij de
Geulbrug op het einde van het dorp, richting Henri Chapelle. We komen in het begin van de wandeling
langs de mooi gerestaureerde Rochuskapel. Vervolgens wandelen we door de weilanden naar Schloss
Eyneburg en het Gippenhaagerbusch en verder door weilanden naar het Katharinenstift van Astenet.
Het laatste deel van de wandeling voert ons door het Hohnbachtal waar medio maart duizenden wilde
narcissen de bosbodem geel kleuren.

Verslag van onze campagne diervriendelijk tuinieren

Ria Nabben namens IVN afdelingen Helden, Baarlo en Meijel

 

Enthousiast geworden door de presentatie van de cursus tuinreservaten door Peter Schouten
bedachten we dat mensen die zich niet zo meteen betrokken voelen bij natuur, misschien wel
geïnteresseerd kunnen zijn in hun eigen stukje natuur: hun tuin en daar hun bijdrage kunnen
leveren aan het stoppen van de achteruitgang van onze insecten en bodemdieren, stoppen van
wateroverlast, watertekort en de hittestress en dan meteen meer plezier beleven aan hun tuin.

Melkzwammen

Max Bruinooge, Heerlen

 

Melkzwammen zijn kleine tot grote vlezige plaatjeszwammen met vruchtlichamen die wat broos zijn. Ze
hebben bleke sporen en groeien op de bodem, hoofdzakelijk in bossen. Ze geven bij kneuzing melksap.
De kleur en de verkleuring van dit melksap, samen met de smaak ( scherp en zacht) zijn uitstekende
praktische kenmerken om de talrijke soorten uiteen te houden. De hoed is meestal vlak, kaal tot langharig
of verdiept tot trechtervormig; nooit klok- of kegelvormig , droog of vettig. De plaatjes zijn aangehecht en
meestal aflopend. De steel is relatief kort, centraal en zonder ring of versiering, vlees is korrelig of bros en
bij doorbreken melk gevend. De sporen zijn wit tot roomkleurig versierd met wratten of stekels. Hieronder
enkele waar ik een foto van heb genomen. Door de vele soorten melkzwammen en die veel op elkaar lijken,
is het moeilijk ze van elkaar te onderscheiden, men zal dan ook even moeten proeven en aan ruiken.

.

De Pijpbloem – Aristolochia clematitis

Thijs Abbenhuis, Haelen

 

Nationaal park de Kennemerduinen heb ik in mijn leven met mijn vrienden slechts tweemaal bezocht. De eerste keer was op 4 Juni 1977, de tweede keer op 1 September 1979. Het park wordt beheerd door Natuurmonumenten en ligt aan zee tussen IJmuiden en Bloemendaal. Er groeien veel bijzondere duinplanten, maar ook veel orchideeën. Bij ons eerste bezoek moesten we lang naar een ingang zoeken. Deze vonden we uiteindelijk bij de Bergwei. Op de parkeerplaats kochten we een kaartje voor een gulden en liepen langs een pad richting de ingang.

Klapperstenen

Max Bruinooge, Heerlen

 

Klapperstenen. De juiste naam van deze voorwerpen, waarvan hele banken bekend zijn, is Limonietconcentratie. We vinden ze in de Maas- en Rijn grinden en ze zijn typisch ijzerroestig van kleur en zo zacht, dat ze afgeven in de hand. Ze ontstonden tijdens het Pleistoceen in onze rivierbanken en hebben een concentrische structuur.